De Babysitter

Author:R.L. Stine
Language: nld
Format: mobi
Published: 2011-04-27T22:00:00+00:00

HOOFDSTUK 9

Nee, dit moet een nachtmerrie zijn! dacht Jenny. Deze persoon... dat ding... kan niet echt zijn. Op dat moment realiseerde ze zich dat het een masker was. Het was iemand die een masker droeg met enorme slagtanden, twee grote, uitpuilende, bloeddoorlopen ogen en rood haar dat recht overeind stond.

'Maak je maar niet ongerust. Je krijgt snel gezelschap. Ik kom gauw naar je toe. Dan kan de pret pas echt beginnen. '

Jenny stak haar hand in haar broekzak om het telefoonnummer dat ze net had opgeschreven, tevoorschijn te halen. Waar had ze het papiertje ook alweer gestopt? Ze had het nummer op een stuk keukenrol geschreven en... Hier was het. Maar zou ze genoeg tijd hebben om te bellen? En zou de politie hier op tijd zijn, voordat deze griezel... voordat hij... Hij trok langzaam het masker af.

„Wouter!" gilde Jenny. „Wouter, hoe kon je dat nou doen? Waarom... "

„Had ik je even te pakken!" riep Wouter van buiten. Hij gooide het afzichtelijke masker hoog in de lucht en sprong er, luid schaterend, achteraan. Nog nalachend over het feit dat zijn grap zo goed was gelukt, liep hij weer naar het raam en drukte opnieuw zijn neus tegen het glas.

Jenny's angst maakte plaats voor woede. Met een ruk trok ze de gordijnen dicht en liep toen nijdig naar de voordeur. Haar handen trilden toen ze de sleutel omdraaide en de deur opentrok. Wouter stond al op de stoep. Hij grijnsde van oor tot oor. Hij draaide het afgrijselijke masker opgerold in zijn hand.

„Ik wist wel dat je naar het raam zou komen, " lachte hij. „Je had je eigen gezicht eens moeten zien!"

„Ga weg, idioot!" riep Jenny woedend. „Schiet alsjeblieft op! Ik meen het!"

Hij leek haar niet te horen. Of misschien drong het niet tot hem door dat ze het inderdaad meende. „Wat een mop! Ik had je echt te pakken, hè! Je had jezelf eens moeten zien. "

„Het was niet grappig. Je bent knettergek! Je hebt me doodsbang gemaakt. " Jenny wilde de deur dichtgooien, maar Wouter stak snel zijn voet in de opening.

Ze voelde de angst weer groeien. Hij had zo snel, zo handig gereageerd door de deur te blokkeren... alsof hij het al vaker had gedaan. Opeens was Jenny doodsbang. Misschien was degene die haar vanavond gebeld had Wouter geweest. Misschien was hij echt gevaarlijk. Tenslotte kende ze hem nog steeds slechts oppervlakkig.

„Ga weg, Wouter. Ik wil je niet meer zien. Ik ben... "

„Je ziet er reuze lief uit als je kwaad bent. "

Door deze opmerking vergat Jenny bijna haar angst. „Ga weg! Ik meen het echt. Ik ben razend. Je bent helemaal niet grappig. En sta niet zo dom te lachen!"

Langzaam verdween de glimlach van Wouters gezicht. „Toe nou, Jenny... "

„Nee. "

„Het is zo koud buiten. Mag ik alsjeblieft heel even binnenkomen?"

„Nee. Ga weg. "

Wouter keek haar smekend aan. „Alsjeblieft? Dan mag jij het masker een keer op!" Hij begon weer te lachen. Hij vond het echt vreselijk grappig.

„Ik meen het, Wouter. Haal je voet weg. Ik wil je nu niet zien.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.